Job 19 vs 1-27

Antwoord van Job aan Bildad
1 Job antwoordde echter en zei: 2 Hoelang blijven jullie mijn ziel bedroeven, en mij met woorden verbrijzelen? 3 Jullie hebben mij nu al tien keer schande aangedaan; jullie schamen je niet om mij zo hard te behandelen. 4 Maar ook als ik werkelijk gedwaald heb, zal mijn dwaling dan toch bij mj overnachten? 5 Als jullie je werkelijk boven mij verheffen, en mijn schande als bewijs tegen mij aanvoeren, 6 weet dan dat God mij neergedrukt heeft, en mij met Zijn vangnet omsingeld heeft. 7 Zie, ik roep: Geweld! maar ik krijg geen antwoord; ik roep om hulp, maar er is geen recht. 8 Hij heeft mijn weg versperd, zodat ik er niet door kan gaan, en op mijn paden heeft Hij duisternis geplaatst. 9 Van mijn eer heeft Hij mij beroofd, en de kroon van mijn hoofd heeft Hij weggenomen. 10 Hij heeft mij aan alle kanten afgebroken, zodat ik ten onder ga, en heeft mijn hoop losgetrokken als een boom. 11 Hij heeft Zijn toorn tegen mij laten ontbranden, en mij tegenover Hem beschouwd als n van Zijn vijanden. 12 Zijn troepen zijn tezamen gekomen, zij hebben hun weg naar mij gebaand, en zich gelegerd rondom mijn tent. 13 Mijn broeders heeft Hij ver van mij weggedaan; en wie mij kennen, zijn geheel van mij vervreemd. 14 Mijn naaste verwanten blijven weg, en mijn bekenden vergeten mij. 15 Mijn huisgenoten en mijn slavinnen beschouwen mij als een vreemde; een buitenstaander ben ik in hun ogen. 16 Ik riep mijn dienaar, maar hij antwoordt niet; ik moet hem smeken met mijn mond. 17 Mijn adem is vreemd voor mijn vrouw; en ik stink voor de kinderen van mijn buik. 18 Zelfs de jonge kinderen verachten mij; als ik opsta, spreken zij mij tegen. 19 Alle mensen met wie ik vertrouwelijk overlegde, hebben een afschuw van mij, en hen die ik liefhad, hebben zich tegen mij gekeerd. 20 Mijn beenderen kleven aan mijn huid en aan mijn vlees; en slechts mijn tandvlees bleef mij over. 21 Ontferm je over mij, ontferm je over mij, jullie, mijn vrienden! Want de hand van God heeft mij getroffen. 22 Waarom vervolgen jullie mij, zoals God, en worden jullie niet verzadigd van mijn vlees? 23 Och, werden mijn woorden maar opgeschreven. Och, werden ze maar opgetekend in een boekrol! 24 Werden ze maar met een ijzeren griffel en lood voor eeuwig in een rots uitgehakt! 25 Ik weet echter: mijn Verlosser leeft, en Hij zal ten laatste over het stof opstaan. 26 En als zij na mijn huid dit doorknaagd hebben, zal ik uit mijn vlees God aanschouwen. 27 Ik zelf zal Hem aanschouwen, en mijn ogen zullen Hem zien, niet een vreemde; mijn nieren bezwijken van verlangen in mijn binnenste.